MEYDAN SAVAŞI
Anlamak isterdim Dünya, senin halini.
Duygularım uçurumda, görmüyor derini.
Mertliğin kılıcında bulmuyor yerini,
Meydan savaşına düşürmüş, bu gönül beni.
Yalanı telleyip, üç kuruşa satanlar,
Gönülden anlamayıp sahtece atanlar,
Kurtlar sofrasında menzil tutanlar,
Meydan savaşına, mecbur bırakmış bu gönül beni.
Arayan bulurmuş melamet hırkasını.
Kime güvensem dönüyor arkasını.
Sorulmaz kargaya bülbülün yuvasını.
Meydan savaşına, bırakmış bu gönül beni.
Nankörün vurduğu omuzda kalırmış.
Sabır ehlinden son içenler varmış.
Kirli gönüllere nasihat da darılmış.
Meydan savaşına, aşina bırakmış bu gönül beni.
Çölde serap misali tutmuyor ferim.
Yenilmiş bulutum, buruktur zaferim.
İmana gelmiyor, yazıktır kaderim.
Meydan şavaşında, yaralamış bu gönül beni.
Özgürlük duygusunu köleler ne bilsin?
Hicran yıkılsın, kötülük silinsin.
Mezar taşıma yazılsın, meydan kurulsun.
Meydan şavaşında, öldürdü bu gönül beni.
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
