KÖR GECELER
Bir zamanlar adınla uyanırdım sabahları.
Şimdi sessizlik çöküyor
Kirli pencereme.
Ne giden geri dönüyor
Ne de ben.
Yollarım seni çıkarsın isterim.
Kaldım bu sisli sokakta bir başıma
Sensiz...
Yürüyorum,
Sağıma soluma bakmadan,
Yıldızlar yağıyor gözlerimin önüne.
Paramparça bir yerlerim.
Sorma bana ne hâldeyim,
Korkuyorum karanlıkta sensiz.
Bu sabah da sesinle uyanmak vardı
Şimdi...
Sağır geceler fısıldıyor kulağıma,
Yakıyorum bi dal daha sigara.
Artık uyuyamıyorum,
Bu kör günlerde
Sensiz.
Kirli penceremden seni izlemek
Yaksa da canımı,
Her şeye rağmen, seviyorum seni.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
