KIZIL ŞAFAK
Geç gelen bir seher,
Şafak sökmek üzere.
Bak gönül, şafak kızıla boyandı.
Yıldızlar bile gözyaşı döktü birer birer,
Aydınlanmaz içimin sabahı,
Zifiri karanlık olmuş.
Derin bakan gözlerimin hüzünlü baktığısın.
Ey yürek, ey can!
Aklımdan atamadım,
Baharım sarardı.
Yer gök beni sıkar oldu.
Ruhum daraldı.
Şafak sökmek üzere,
Yıldızlar da terk etti bir bir.
Bense;
Sana ulaşılmaz dağlar ardındayım.
Ey gönül ey can!
Hüzünlü gözlerle,
Sonsuza bakakaldım.
Anlasana;
Bakakaldım diyorum uzaklara.
Aktı gözyaşlarım,
Sessiz sedasız ebediyete doğru.
Kalbime aksa ruhum,
Kızıl kalacak hep biliyorum;
Seni çok özlüyorum.
Ey yürek eyy can!
Yıldızların gözyaşı döktüğü bir gece,
Saat sabahın beşi,
Şafak sökmek üzere.
Gözlerim yorgun.
Kaderim kömür karası,
İçime çöktü seherin buz gibi nemi.
Önümde yine gökyüzü,
Yine kızıl rengi.
Gönder hayalini gelsin kızıl bulutların arasından,
Ey gönül eyy can!..
