KIYAMADIM
Fıtratım böyle benim sevgiyle yoğrulmuşum
Melekle yoldaş oldum şeytana uyamadım
Sevda ile düşmüşüm aşk ile doğrulmuşum
Sevdayı bilmeyeni adamdan sayamadım
Fitnenin kol gezdiği bu yalancı dünyada
Kol kola girdiklerim ne yalandır ne riya
Dünyanın doymuşum da ekmeğine aşına
Vefalı bir dostluğun hatrına doyamadım
Elbet yaşadım bende hayatın yüzlerini
Yine de hatim ettim adalet cüzlerini
Öte yana bıraktım nefret bahislerini
Sevgiden gayrısını gönlüme koyamadım
Doğruyu savunmanın bedelini ödedim
Zormuş zoru savunmak yaşadım ve öğrendim
Ne zaman ki bir yolun ayrımlarına girdim
Ben kendime verdiğim sözlerden cayamadım
Şimdi orta yerinde duruyorum hayatın
Hatırası aklımda eskimiş baharların
Mahkemesi sürerken yüreğimle aklımın
Vicdanımın sesinden başka ses duyamadım
Yüklendim umutları yaşamanın hatrına
Melteme gönül verdim yaşasam da fırtına
Ben derdimi yükleyip bir kalemin sırtına
Yaz demeyi istedim kaleme kıyamadım
