KIRKBİR YAŞIMA GÖNDERME
Bazı kırgınlıklarım
Su oldu sel oldu yolunu buldu,
Bazıları kuşun kanadına kondu,
Bazıları içimde kök saldı...
Kimse bilmedi can kırıklarımı,
Kimse görmedi arka bahçemdeki hüznümü,
Arsız arsız akıttım gözyaşlarımı,
Koca çınarın dibine...
Her bağışlayış gönül takvimimden eksiltti.
Derken günler aylar geçti,
Yaşım kırk birlere erişti...
Her bitiş yüzüme bir çizgi çekti.
Her fırtınanın sonunda birkaç umut ölü balık gibi,
Sahile vurdu.
Her bekleyiş saç telime ak sundu,
Kavgalarım oldu,
İçimdeki kıpır kıpır çocukla.
Ben sustum o coştu,
O saklandı ben buldum.
Baktım olmuyor, dünya böyle dönmüyor
Ben de,
İçimden üçe kadar saydım.
Derin bir iki nefes aldım.
Koyverdim saçlarımı rüzgarın asiliğine.
Bırak be kadın dedim,
Aynada ki yansımanı,
Gönül yorgunluğunu,
Keşkelerini çiz kaleminle,
Kim götürmüş ki yüreğinin yükünü
Öteki aleme?
Yasla sırtını kendine,
At bacak bacak üstüne,
Yak sigaranı,
Üfle dumanını pervasızca...
Dünya dediğin dün, bugün, yarın.
Dün, dün de vardı...
Yarınları belirsizlik çaldı…
Elinde bir tek ânın kaldı...
O zaman çıkar yaşamanın tadını...
