KIR DİYORSUN
Kır diyorsun
Kır
Kır o kalemide şahit kalmasın
Hiç kimse bilmesin
Sağır sultan dahi duymasın
Öyle sessiz kal ki
Feleğin bile bile olmasın
Ahına dağlar dayansında
Kader ettiğinden utansın
Ah üstadım ah
Diyorsun diyorsun da
Biliyor musun
Ben ne yaptım
Hakkımı hukukta aradım
Kaderimden davacı oldum anlıyacağın
Alın yazgımı yazılı olarak beyan ettim
Yüreğimi de şahit gösterdim
Ve çıkıp onun karşısına
Dedim ki hâkimim
Dünya benim başıma yıkılmış sanki
Her derdi
Ben mi çekecem anasını satim
Şeytan diyor ki sil her şeyi
Ne hatır kalsın ne gönül
Yok öyle hakimim yok öyle
Benden uzak dursunlar
Benden uzak dursunlar bundan böyle
O vicdan denen hâkim
Tek celsede verdi kararı
İnfazı ertelemesiz
Teymiz yolu kapalı
Adı bende saklı be
Adı bende saklı
Kırgınlığına paha biçilemeyen
Kaç kırık kalem koleksiyonum var benim
Bir bilsen üstadım
Bir bilsen
Kaç yürek yangınında
Acıma son vermek için
Çekip o kalemlerden birini
Bilmem ki kaç defa
Alın yazımın ortasından
Vurmuşluğum var kendimi
Bilmem ki
Ne diye acıtmışım canımı ben böyle
Ne diye kahretmişim kahpe kadere söyle
Adından da belli değil mi zaten dünya zalim
Şeytan diyor ki sil herşeyi anasını satim
Yok öyle üstadım yok öyle
Benden uzak dursunlar
Benden uzak dursunlar bundan böyle
Böyle geçti işte üstadım
Böyle geçti benim gençlik
Şimdilerde ise
Diz boyu rezillik
Dizimde dizlik
Gözümde gözlük
Elimde sözlük
Hayatımın anlamına bakıyorum
Aşk acıma hicran
Ayrılık acıma hasret
Düş kırıklıklarıma hüsran
Demişler
Gam demişler kasavet demişler
Elem demişler keder demişler
Demişler de demişler
Onlar bile bir isim koyamamışlar da
Türlü türlü isim vermişler
Ama adı ne olursa olsun bu acının
Tadı yürek yakıyor be üstadım
Vicdan denilen bu tarafsızın
Can yakıyor üstadım can yakıyor
Bu taraftan sızım
Şu taraftan sızım
O taraftan sızım
Can yakıyor üstadım can yakıyor
Bitmek bilmeyen bu sızım
Yalnızım
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
