KİM SİLECEK
Acıları dolanan
Karanlık
Yorgun seslerin
Son
Çığlığında
Yıldızları düşürüyor
Gecenin mizanına
Ay akıyor
Şehrin saçlarından
Üç kulaç atıyorum
Ayın akıntısına gözlerimle
Çıkamıyor kirpiklerim dipsizliğinden
Bakmak ve görmek arasında takılı kalıyor
Seninle gözlerimiz
Bakıyoruz görmüyoruz
Görüyoruz bakmıyoruz
Aslında
Gözlerimizin arafı bu ikilem
Zaman surelerini çalıyor yaşamdan
Cümlelerin
En zayıf yerinde
İzbe bir kuytuda
Göz ucumdan sürgünleşiyor
Düşüncelerime akan
Yorgun sevişmeler
Ki
İnce bir rüzgâr tarıyor
Şehrin saçlarını
Senin
Yol çöküyor
Düşlerinin üstüne
Oysa
Şehir
Karanlığın yatağında
Kıvranıyor
Ve
Artık
Sende yoksun
Şimdi ben
Bir başıma
Nasıl sileceğim şehrin acılarını
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
