KÂBE
İbadete tahsis edilen, yeryüzündeki ilk yapı;
Her an rahmetle dolan, Mevla'ya açılan kapı.
Yörüngesinde tavaf için, döner yüzbinlerce hacı;
İlahi aşka vurgun, yaralı gönüllerin ilacı.
Günde beş vakit yönelir ona mü'min yüzler;
Kâbe'nin yapısına odaklanır gönüller.
İbadet sayılır, nazar kılış yapısına;
Halis niyet ulaştırır dostun kapısına.
Basireti kapalı, sanır örülü basit bir yapı;
İdrak edemez ki, arka plandaki manevi çapı.
Kâbe'yi tevaf, sağlar kişide manevi tekamülü;
İnsanlara öğretir, varlıklara karşı tahammülü.
Kâbe, mü'min gönüllere dokunan aşk hicranı;
Vuslat arayışına yöneltir canana canı;
Can, bulunca mana aleminde aşk-ı cananı;
Canına can gelir, tattıkça can, aşk-ı cananı.
