KASIM GİBİ
Kekremsi bir koku yapışır
Dilenci misali
Burnuna insanın,
Adımını atınca içeri.
Ömür çürütmüş bir berjer
Esner durur
Güneşe hasret bu evde.
Demir parmaklıklı
Muhafızdır penceresi.
Sızdırmaz dışarı
İçi geçmiş hevesleri.
Tavanı küf tutar,
Bacası kurum.
Duvarı hüzün rengidir,
İnsanı kasım.
Sararmış çerçeveler
En âlâ tabutudur
Gözü kapıda olanın.
Editör: Nevin Bahtışen
