KALMADI
Boşuna Şirin'lik yapmayın kızlar,
Dağları delen Ferhat'lar kalmadı.
Aslı bozuldu artık sevdaların,
Adam gibi yanan Kerem'ler kalmadı.
Yıldıza benzeten var mı yâr gözlerini,
Hani saklayan var mı saç tellerini,
Bir kere tutmak için yâr ellerini,
Engelleri tek tek yenenler kalmadı.
Biraz daha bal katardı tatlı diline,
Bülbül eskiden kıyamazdı gülüne,
Gülden sayardı, diken batsa tenine,
Şimdi gülü gül sayanlar kalmadı...
Mecnun'lar kaçıyor şimdi Leyla'dan,
Masal gibi aşklar kalktı dünyadan,
Kavuşunca bıktı Tahir'ler Zühre'den,
Daima taptaze sevenler kalmadı.
Ne eski dertler kaldı ne eski deva,
Sığıyor artık bir gönüle birkaç sevda.
Ayrılık, adliyede altı üstü bir dava,
Bir yastığa ömür verenler kalmadı.
Maşuğun ellere gelin olduğu gece,
Bitmez işkence olurdu aşık gence,
Şimdi o genci, halay başı görünce,
Anladım ki gerçek sevenler kalmadı.
Kamber'ler sahte Arzu'lar peşinde,
Nankör yürümez Köroğlu'nun izinde,
O destansı sevdalar bu asrın dışında,
Ölümü göze alan Memu-Zin'ler kalmadı.
Kara olunca düşülen sevdanın rengi,
Sultan olurdu garip çobanın dengi.
Şimdi ne kadar para o kadar sevgi,
Samanlığı seyran görenler kalmadı.
***
Editör: Bilgi Şakar
