KALEMİM KÜSME N'OLUR
Kalemim küsme nolur, bir kuru zemindeyim,
Küçük bir satır dâhi yazamazsan ölürüm,
Kaynar gönül kazanım dertlerin demindeyim.
Çöz dilimin bağını, çözemezsen ölürüm.
Ufaktan yaklaş hele, gel hadi barışalım,
Duygu benden, söz senden, meydanda yarışalım.
Yüreğimden tut beni, ummana karışalım,
Denizlerde rotamı çizemezsen ölürüm...
Sen gönlümün elçisi, duyguların dilisin,
Kimi zaman çok uslu, kimi zaman delisin,
Bülbülleri coşturan, has bahçenin gülüsün,
Diyar diyar gurbeti gezemezsen ölürüm...
Yazacaksan Hakk'ı yaz, sadece O'na eğil,
Doğruları söylemek ar değil, kusur değil,
Düşmana arka çıkman, sana en ağır değil,
Nefsimin hilesini bozamazsan ölürüm...
Gecemi feda ettim, kalemim gör ki sana,
Uykularım şahittir, yaşattığın bu âna,
Şiirsiz koyma beni, yazık etme bu cana,
Feryadımı kâğıda dilemezsen ölürüm...
Benim yüce kalemim, gönlümde Anzer balsın,
Coşup çağla durmadan, okuyanlar feyz alsın,
Necla'nın dert ortağı, tutunduğu tek dalsın,
Poyraz esen yeline, kızamazsan ölürüm...
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
