KALASIM VAR O DAĞLARIN BAŞINDA
Varıp gidip çam kokulu bir nefes
Alasım var o dağların başında
Ruhumu okşayan bir seda bir ses
Bulasım var o dağların başında
Meğer ne zor imiş hasretlik çekmek
İçin için yanıp gözyaşı dökmek
İki soğan kırıp bir bütün ekmek
Bölesim var o dağların başında
Bezdiğim de tatlı canımdan bazı
Sarar yüreğimi derin bir sızı
Derdimi döktüğüm şu dertli sazı
Çalasım var o dağların başında
Güne uyanırken kır, bayır yazı
Kayadan duyulur keklik avazı
Toprağın üstünde sabah namazı
Kılasım var o dağların başında
Her şeyden vazgeçip kenara atıp
Bir kaya dibine kıvrılıp yatıp
Ağır ağır gözlerimi kapatıp
Kalasım var o dağların başında
Seyredip alemi ederken nazar
Çekilirken tenden can azar azar
taşlarında isim olmayan mezar
Olasım var o dağların başında
Şener der ki kara bahtım gülmesin
Başucuma hiç kimseler gelmesin
Ardım sıra ağlayanım olmasın
Ölesim var o dağların başında
