ISSIZIM
Işıldayan şimşekte özüm,
Güçsüzüm sensiz.
Yalnızlığım buluta değin,
Asiliğim, yağan yağmurda.
Gece de kurt uluması,
En şahanesinden dolunay,
Beni bekler ıssız geceler,
Bekler de;
Gökyüzü asi, ben sensiz.
Bir hengamede kaybolmuş çocuk gibiyim,
Seni sayıklar dizelerim,
Zifiriden karanlık!
Karayım.
Bozar sessizliği
Kurt uluması.
Ağlamaklıyım, tutmaz dizlerim,
Yerinden oynar kaldırım taşları,
Çarpar yüreğe zangoç gibi.
Öyle yalnızım ki!
Öyle burun bükmeler olmuyor yâr!
El ayak çekilince;
İki kelama minnet duyarsın.
Gürültü bir dert,
Anlarsın duvarların sessiz olduğunu.
Seni giymedim tenime,
Geçmedi gözlerin gözlerimden,
Tutamadım yüreğini.
Bende kalsın desem sevgili,
özünü özüme kat.
Belki;
Belki kayar gözlerimden dolunay.
Ağır geliyor sevgili,
Sensizliği taşımıyor cüssem.
İçselliğim yine dibe vurdu,
İçdenizim yosun,
Sürgünüm...
Vur beni sevgili;
Yaşam öykümü sen yaz,
Katlet yalnızlığımı.
Geceyi özümüze katalım,
Bent kuralım,
Çit olalım,
Akan bütün sevdalara...
Editör : Suna Türkmen Güngör
