İNSANLIK
Nice değerler tarihe karıştı,
Nefsine kibirli zulüm bulaştı.
Habil ile Kâbil böyle savaştı,
Kalmadı tadımız, ölmüş insanlık!
Garip acı çeker, zevkler gündelik.
Yakamız tutmuyor ki, cepken delik.
Kimi ağlar, ah eder oluk oluk!...
Kalmadı tadımız ölmüş insanlık!
Parayla satmışlar vicdanı, dini.
Göl olmuş toprakda mazlumun kanı,
Ey insan susma hiç, kendini tanı,
Kalmadı tadımız, ölmüş insanlık!
Çekilmiş gerçeğin önüne perde,
Nefisler körelmiş, merhamet nerede?
Duygular çökmüş, bilinmez seferde,
Kalmadı tadımız, ölmüş insanlık!
Kanayan gönüle Lokman neylesin,
Bir selamlık göç, sayılı nefesin.
Batıyor gemi, çıkmıyor hiç sesin.
Kalmadı tadımız, ölmüş insanlık!
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
