İNSANLIĞIN ASLI ÖZÜ KALMAMIŞ
Biz neden bu kadar bozulduk canlar,
Eski davranıştan eser kalmamış.
Birbirini küçümsüyor insanlar,
Gönüllerde sevgi saygı kalmamış.
İnsanlık ayağa düşerse şayet,
Sevginin yerini alır cehalet.
Geldikleri yeri unutmuş millet,
Âdetin, usulün adı kalmamış.
Böyle değil idi bizim aslımız,
Çıkarların üstündeydi saygımız,
İnsanlığın çökmesinden korkarız,
Kültüre, töreye uyan kalmamış.
Gönüllere selâm olsun buradan,
Hoşgörü iyi niyet çıkmaz aradan,
Hepimize huzur versin Yaratan,
Kimsenin kimseye sözü kalmamış.
Azizim, üzgünüm ne gelir elden.
Maalesef utanır olduk düzenden.
Zerre kadar beklentim yok kimseden.
İnsanlığın aslı özü kalmamış.
***
Editör: Bilgi Şakar
