İKİNCİ BAHAR
Gecenin karanlığı ufuktaki solgun rengin üzerine çökmüştü.
Uzaktan ezan sesi duyulmaya başladı. Kırlangıçlar alacakaranlıkta hâlâ süzülüyordu.
Peron boştu. Rayların iki yanı karanlığa uzanıyordu.
Şehir merkezinden uzak olan istasyon, sessizliğe teslim olmuştu.
Sarı lambanın ışığı, düştüğü yeri soluk renge boyuyordu.
Peronun sol ucunda bir adam göründü.
Bir elinde bir demet sarı çiçek vardı bir eli de koyu renk paltosunun cebindeydi.
Banka oturdu.
Ayaklarını yan yana getirip gözlerini trenin geleceği yöne dikti.
Rüzgâr peron boyunca esti.
Yerdeki bir kâğıt parçası ve kurumuş yapraklar sürükleniyordu.
Adam elini cebinden çıkarıp fötr şapkasının kenarına dokundu.
Uzaktan bir ses duyuldu.
Titreşimler gittikçe artıyordu.
Tren çuf çuf sesiyle yaklaştı. Perona girerek durdu.
Kapılar açıldı. Yoluna devam edecek olanların başları pencereye döndü.
Sessizlik, yerini uğultulu bir curcunaya bıraktı.
Hayat âniden hızlandı.
Trenden inenler hızla evlerine ulaşmak için yola koyuldu.
Kadın, çocuğunun elinden tuttu.
Çocuk kuşlara baktı.
Acelesi olan annesi, kızını çekiştirdi.
Küçük adımlarıyla annesine yetişmeye çalışsa da gözleri uçan kuşlardaydı.
Kalabalığın içinde bir kadın durdu. Elinde çantası, etrafına baktı.
Trenin gelişiyle banktan kalkan adam, etrafa bakınan kadına doğru yürüdü.
“Merhaba, ben Bekir; siz de…”
“Merhaba Bekir Bey, ben Alev; anlaştığımız gibi sarı çiçeklerle gelmişsiniz.”
Rüzgârla açılan trençkotun altından kadının düzgün bacakları göründü.
Etkilenmiş olacak ki adam, çiçeği uzatırken eli titredi.
“Buyrun lütfen…”
Adamın az önce kalktığı banka gelip oturdular.
Alev çiçekleri kokladı.
Kadının uzun kirpiklerinin altına gizlenmiş gözlerine, adam uzun uzun baktı.
Kendine geldiğinde “Az ileride bir kafe var, isterseniz önce oraya gidelim.”
Kadın, “Olur, siz nasıl isterseniz” diye cevapladı.
Adam söze başlamak için yutkundu.
“Biliyorsunuz, daha önce evlilik yaptığımı söylemiştim. Siz hiç evlendiniz mi?” diye sordu.
Kadın, kendisinin çok seçici olduğu için evlilik yapmadığını söyledi.
Adama dönüp “Sizin kaçıncı evliliğiniz?” diye sordu.
Bekir Bey, “Kısmet olursa sizinle yedinci evliliğim olacak.”
Kafeye gitmek için kalktılar.
“Yedinci mi?” diyen kadın şaşkınlıkla baktı...
***
