İKİ DÜNYA GİZEMİ
Rabbim sen ne güzel yaratmışsın dünyayı.
Ne bilsin, o kişi bilmezse düşünmeyi.
Eğer öğrenmezse göz, görür de bakmayı.
Ne anlar yokluğu sezmeyen, varlığı yaşamayı.
Dağlar sıraladın en yüceden yüceden.
Ay dolanır gelir, nur döker her geceden
Güneş doğar umut, ışır gönülceden.
Ne yol belli ne iz, aksatmaz dolaşmayı.
Irmakların akar, gürleyi de çağlayı.
Sardın gök kubbeye, baştan başa maviyi.
Mavinin üstüne, gezdirdin bulutları.
Kuşattın renkleri, uzattın şavkımayı.
Rüzgarla savrulur, bir yandan öbür yana..
Ne varsa taşınır, olandan olmayana.
Kimi yağmur döker, can olur her zerreye.
Kimi kar getirir, bereket yağışmayı.
Rabbim sen ne güzel yaratmışsın dünyayı.
Toprağın üstüne döşemişsin muradı.
Ne varsa toprakta, akla ayan beyandı.
Hayat, ölümle bir sarılıp sarmaşayı.
Yaşamın renkleri, mutluluğu, sevgisi..
Basıp yürüdükçe yansır da ruh aynası.
Görünür baktıkça yüce Yaratıcısı.
Bastığın topraktır, sırrın ilk aşaması.
