HÜZÜN VE SEVDA
Rüzgâr olup saçlarına akardım,
Irmak olup denizlere akardım,
Güneş olup çiçeklere akardım,
Sevda olup yüreğine akardım.
Kaktüs olup sahralarda açardım,
Hasretle ıssız yollara bakardım,
Sevdayı dağ dumanına bıraktım,
Gözyaşımı yağmurlara bıraktım.
Gittin gideli tadı yok baharın,
Solmuş bahçelerde gülü baharın,
Kar güllerini bıraktı hazanın,
Bir yığın dert bıraktı ayrılığın.
Dertlerim ki çoğaldı dizim dizim,
Dağlar girdi araya dizim dizim,
Alınyazımız ayrılıkmış bizim,
Sevgili yarınımız yok ki bizim.
De bana belalı nergis çiçeği,
Hangi rüzgâr kırdı gül goncasını,
Karlı yüreğimde sevda vurgunu,
Döner durur yürekte kan gülleri.
Sen yoksan dar olur dünyalar bana,
Çekiliyorum darağaçlarına,
Eğri hançer işliyor yarasına,
Candır dayanmaz kıyıyorlar bana.
