HOŞÇAKAL
Hoşçakal diyorsun
Ardına bakmadan
Saçların dalgalanıyordu
Sırtına vura vura
Hareli bir ışıkla
Düştün yollara
Görmedin gözyaşlarımı
Duymadın ne hissettiğimi
Son virajı dönüyorsun
Kaldırmışsın elini
Hoşçakal diyorsun
Bal yapan arılar gibi
Beynimde bir uğultu
Kulaklarımda yokluğunun yası
Bir vurgun yemiş gibi
Kendimi hiçliğinde buluyorum
Yeşildi çiçekli doğa
Papatyalarla bakardık fala
Bir anda döndü yapraklar kızıla
Nerde gökkuşağı renklerin
Alıp götürdün bendeki beni
Şimdi yastayım
Kulaklarımın uğultusunda yitiyorum.
