HEY ADAMIM
Hey adamım
Nedir bu halindeki perişanlığın !
Saçın sakalın birbirine karışmış
Gözlerinde çakmak çakmak yanan
Yıldızların feri sönmüş
Sanki biraz da heybetli halin gitmiş zayıflamışsın
Ruhun kurak sahralara dönmüş...
Yokluğum bu kadar mı koydu be adamım
Bensizlik mutsuz etmiş seni
Bakmaz olmuşsun kendine
Görmez olmuşsun halini
Serseri mayınlar gibi, savrulmuşsun
Diyar diyar çaresizlik içinde...
Topla kendini
Al yüreğimi avuçlarına, senindir...
Rabb'imin bana emaneti olan
Bu bedende, bu can attığı sürece
Ömrüne, ömrüm yettiğince
Kimliğinde, toprağında, ekmeğinde, aşında
İyi günde, kötü günde hayat boyu
Seninleyim adamım...
