HERKES YORGUN
İnsanlar öyle yorgun, öyle bıkkın ki
Kardeşleri ölse gömecek halleri yok
İnsanlar öyle kederli, öyle kırgın ki
Kaderleri gülse, gülecek halleri yok...
Sohbet çoktan iflas etmiş çenelerinde
Sanki sözcükler tükenmiş lehçelerinde
Bir garip yolcu konuk kalsa gecelerinde
Yatağı döşeği serecek halleri yok...
Boş düşler yıkılmış, herkes hayata küsmüş
Selamı kesmiş, hısım akraba hep pismiş!
Tek çare, kuşlar gibi bu şehirden göçmüş
Ama gelin görün ki göçecek halleri yok...
Fakirliğe isyan var, en gencecik yaşta
Rahata düşkün, gözü yok emekte, işte
Zenginlik treni kalkıyor desen beşte
Tatlı uykuyu bölecek halleri yok...
Kolaydır ağlayanın haline üzülüp ağlamak
Canı yanandan çok, ah vah edip yanmak
Oysa mümkün, gözlerdeki yaşı silmek
Ne yazık ki bir damla silecek halleri yok..
Ölmüşler, ölümden uzak yaşaya yaşaya
Yan gelip yatıp göbeği kaşıya kaşıya
Yapacak elbet ölüm Azrail'in işi ya
Ama sanki insanların ölecek halleri yok..
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
