HAYAT ÇOK YORDU BENİ
Sanmayın ki acım yok
Dert keder vurdu beni
Yürümeye gücüm yok
Hayat çok yordu beni
İsyanım yoktur haşa
Yazılan gelir başa
Düzden aldı yokuşa
Götürüp sürdü beni
Tükendim azar azar
Tükenmedi ahuzar
Elinde bir kör hızar
Doğradı yardı beni
Sevgi sadakat dilden
Kimse sevmez gönülden
Tuttu çıkardı selden
Rüzgâra verdi beni
Boğazımda bir kaya
Gülmedim doya doya
Attı bir kör kuyuya
Ne duydu gördü beni
Kahırla gamla doldum
Kâh çıktım kâh boğuldum
Çile yumağı oldum
Şiş takıp ördü beni
Her sabahın köründe
Ezdi değirmeninde
Eğirdi kirmeninde
Yerlere serdi beni
Hoyrat oldum sazında
Diken oldum yazında
Sakız oldum ağzında
Âleme yerdi beni
Günüm geceden loştu
Yanım yörem bomboştu
Ben durdum zaman koştu
Savurdu durdu beni
Nûrfânî'yim har bende
Ne ararsan var bende
Bir pul oldum elinde
Katladı dürdü beni
***
Editör: Nevin Bahtışen
