HAYALİMDE SENİNLE
Ahşap kapılı eski evin,
Mor salkımlı bahçesinde dizlerimin üstüne çöksem,
Gözlerinin içine baksam,
Sonra kalksam;
Kulağına kiraz ağacından bir çift kiraz taksam.
Bahçenin tam ortasında duran tulumbadan su çeksem,
Evden bakır cezveyi kapıp gelsem.
Közde sana kahve yapsam,
Gülüşün ile kahveyi tatlandırsam
Ve seni yaratan Allah'a kırk yıl kurban olsam.
Senin mutlu gününde,
Mutlu gülüşün ile
Mutlu olsam.
Sonra hayata gözlerimi yumsam.
En büyük mutluluk sevildiğini bilmek değil midir?
İmkânsız mı gözlerinin derinliğinde boğulmak?
İmkânsızı başarmak da en büyük eğlence değil midir?
***
Editör: Serpil Azapoğlu
