GURBET HANIM'A MEKTUPLAR
Düşünüyorum da sanki sizi
Bir romanda okudum Gurbet Hanım
Uzun bir akşam gibi yorgundunuz.
Rejide çalışıyordunuz sanki
Alpay'ın şarkısında geçiyordunuz.
Sanki pirinç tarlalarında çalışıyordunuz
Günde on iki saat aç ve susuzdunuz.
Vietnam mı diyeyim yoksa Çukurova mı
Sıtmanın bir bir yediği çocuklarını
Gömmekten geliyordunuz sanki
Asırlardır uykusuzdunuz.
Ben hayallerime sınır koyamıyorum Gurbet Hanım
Bazen yedi bin dünya yılı uzakta oluyorsunuz benden
Bembeyaz kar yağıyorsunuz, ben üşüyorum
Hep hayal ettiğiniz o kaprisli kraliçenin
Hizmetkârı oluyorsunuz sanki sabahtan
Aşkama kadar koşturuyorsunuz
Sizi çok yoruyorlar Gurbet Hanım
Siz çok yoruluyorsunuz.
Kölelik yasak Gurbet Hanım ama siz değilsiniz
Köle İzaura kadar gerçeksiniz bu dünyada
Bir Doğu sarayında hizmet göreceksiniz
Gücünüz ve kadınlığınızla
Durmadan emdireceksiniz açlığını dünyanın
Düzgün bacaklarınız
Hokka burun ve dudaklarınızla Gurbet Hanım
Siz daha çok görücüye çıkacaksınız.
Evet şimdi hatırladım, siz O'sunuz
Tanrı'nın yazdığı bir romanda geçiyorsunuz
Antidepresan içiyorsunuz geceleri
Uyuyamıyorsunuz
Bir şairi seviyorsunuz bir kaç senedir
Kalbinizi verdiniz ama aklınızı veremiyorsunuz
Ölmek istiyorsunuz Gurbet Hanım
O çok sevdiğiniz şair gibi
Siz de sürekli ölmek istiyorsunuz.
