GÜNEŞ
Uyku haram diyorsun bugünlerde
Aş diye çorba yiyip duruyorsun
Konuşmak yazmak yasak diyorsun
Ağladığımı hiç görmüyorsun
Gecenin koynunda, her gece uyuyorsun
Karanlığı yırtan bir güneş doğar her sabah
Aydınlık her günü yüceltir durur da
Sen karanlığı bir örtü gibi neden çekersin üzerimize
Billur sular akar durur yuğar kiri pası
Öyle leke ki bu karanlık hiçbir nur paklayamaz
Sevdalar boynu bükük kalmış yokluğun koynunda
Yıldızlar izlenilmez olmuş mehtap uykuda
Her birimiz ışık olalım, samanyolu kıskansın
Aydınlığa gem vuranlar içten içe yanıp duruyor
O aydınlık her şafakta doğarken ufkumuzda parlıyor
Zihnimizi doldurduğumuz bilim ilimlerle yolumuzu bulalım
Editör: Seher Uslu
