GÜLDÜM ÖYLECE
Hüzünlü bir günde çıktın karşıma.
Hayale dalıp da kaldım öylece.
Dönüp de baksaydın sevda çarşıma,
Ne varsa yar sende çaldım öylece.
Nasıl bir özlem ki aklımız şaşar.
Çok büyük bu sevda bizleri aşar.
Yüreğim coşkun sel durmayıp taşar.
Silkinip kendime geldim öylece.
Gel şu yüreğimi ağlatma yeter.
Bendeki bu özlem ölümden beter.
Yanarken bedenim dumansız tüter.
Kendimi sevdaya saldım öylece.
Gel sen bu halleri gönlüme anlat.
İsyanım feryatla gökleri inlet.
İster arabesk çal ayrılık dinlet.
Sazımla bir türkü çaldım öylece.
Ne oldu bilmedim döktün dallarım.
Görünce tutmuyor yorgun kollarım.
Kapandı uçurum sanki yollarım.
Eskiler aklımda daldım öylece.
İstemem ben daha şöhreti şanı,
Sildim ben yürek den kalmadı anı.
Kuruttun damarda akarken kanı.
Bu sevdadan ibret aldım öylece.
Ahmet'in çıkmaza kördüğüm oldu.
Goncalar açmadan dalında soldu.
Yeter bitti deyip bir haber saldı.
Oturup kendimce güldüm öylece.
***
Editör: Bilgi Şakar
