GÖZLERİN AKLIMA DÜŞTÜ
Gözlerin aklıma düştüğünden beri
Kalemim susmuyor, yazıyor hudutsuz.
Nöbette, hücrede, gündüz ve gecede
Kalemim susmuyor yazıyor hudutsuz…
Adımlar umarsız atar ikişer üçer,
Virane olmuş ruhum kanlı yaşlar döker,
Aramızda kırık bir tabut, iki mezar,
Bedenim ölümü tadıyor hudutsuz…
Bir daha görme umudu doğdu içime
Bakışlar hançer, dudaklar dönmüş sicime
Eller kalem, endamın biçimden biçime
Hayalim durmuyor çiziyor hudutsuz...
Bırakmıyor heceler adını getirsin dile,
Matemin gölgesi düştü Habil’le Kabil’e,
Harami gözlerin Mecnun’suz Leyla’yı bile,
Göklerim doruğu aşıyor hudutsuz…
Dumanlı bir sevda düştü yazıma,
Hüzün sisi vurdu kış dururken yazıma,
Yakın mısın, uzak mısın sarıl ayazıma,
Ateşin gecemi yakıyor hudutsuz…
Editör: Dilek Tuna Memişoğlu
