GÖRMEZLER BENİ
Bir güzele gönül verdim vereli,
Ateşten yanarım görmezler beni.
Nahoş bakanları yerdim yereli,
Yakından arayıp sormazlar beni.
Başına bağlamış ipekten poşu,
Yorgunum çıkamam ben dik yokuşu,
Soysuz yarin hain hain bakışı,
Yaralar da yine sarmazlar beni.
Beyhude yaşadım çektiğim cefa,
Hiç yaşamadım aşk ile bin sefa,
Sevdiklerimden görmedim çok vefa,
Vicdan dünyasına sürmezler beni.
Sevince açardı güller yüzünde,
Kızınca kin garez vardı sözünde,
Dökülürdü yaşlar ela gözünde,
Gonca gül diye dermezler beni.
Dikenli gül ile yaşar giderim,
Acıdan feryadı figan ederim,
Derman olmazlarsa ben de biterim,
Bir daha dünyada görmezler beni.
Selimi'yi dertler sarmış silemez,
Sinesinden hançer yemiş gülemez,
Kimselere asla dilek dilemez,
Mutluluk adına ermezler beni.
***
Editör: Bilgi Şakar
