GÖNÜLDEN TUTAMADIN Kİ
Severdim ben seni, sevmesine de,
Yâr olup gönülden tutamadın ki.
Başıma tac eder taşırdım ama,
Yâr olup gönülden tutamadın ki.
Zehrine razıydım döksen de dile,
Ateşler içine atsan da bile,
Benle yok muhabbetin hep ellerle,
Yâr olup gönülden tutamadın ki.
Her cefana razı gelir severdim,
Kıyamete dek yanında gelirdim,
Terk eder cihanı, yurdum bilirdim,
Yâr olup gönülden tutamadın ki.
Çok derin kırdın öyle böyle değil,
Enkaz ruhumda çiçek açar sandın,
Kanayan yaralarıma tuz bastın,
Yâr olup gönülden tutamadın ki.
Aylar yıllar ile geçip gitse de,
Olgunlaşıp yaş kemale erse de,
Geçmez içimdeki yara, gülsem de,
Yâr olup gönülden tutamadın ki.
Bilirsin ki çorak toprak yeşermez,
Gönül bir kuş giderse geri gelmez,
Kimsenin ahı da kimsede kalmaz,
Yâr olup gönülden tutamadın ki.
***
Editör: Bilgi Şakar
