GÖNÜL
Öyle kolay açma gönlünü kimseye,
Bir damla yaşını silen çıkmaz gönül.
Bu da geçer merhemi sür yüreğine,
İçindeki yangını kimse bilmez gönül.
Anlatma derdini dertsiz insana,
Her çağrıda seni duyan Allah’tır unutma.
Bekleme hiç kimseden bir şey,
Kula minnet eyleme gönül.
Gün gelir güneşle birlikte doğarsın,
Gün gelir karanlıkla imtihan olursun,
Gün gelir aka kara diyen çok olur,
Sen yeter ki kendini bırakma gönül.
Dost bildiğin bir gün yâr olur düşmana,
Gülerken yüzüne hançer saplar arkana,
Suskunluğunu zayıflık sanan çok olur amma,
Sen edebini sakın bozma gönül.
İnsan vardır kalbine ilaç gibi dokunur,
İnsan vardır ruhunu kül eder unutur,
Her kim ne ederse kendine eder durur,
Sen kendine düşman olma gönül.
***
Editör: Bilgi Şakar
