GÖNÜL BU
Sevgisi gönüle akınca, aniden durdu,
Zannetti ki orada aradığı yeri buldu,
Dedi ki; burası işte aşkımın son yurdu,
Tam güvenip kalmaya karar kılınca ,
Gönül bu, hemen derdinden dem vurdu.
Görünce dedi, hem güzel hem de alımlı,
Azimli, cefakar, sabırlı, bir de çalımlı,
Kim bilir, gönlünde ne sırlar saklı,
Tam güvenip açmaya karar kılınca,
Gönül bu, dedi ki yapma yüreğim haflı.
Gönülden gönlüne bir sevgi girdi,
Orada aşk, sevgi ve muhabbet bir idi,
Ona söylenmedik aşkı, onda sır idi,
Tam söylemeye karar kılınca,
Gönül bu, tüm aşklar sahte deyiverdi.
Gönül, tüm dertleri topladı, derdi,
Çile içinde yaşarken vuslata erdi,
Bakınca yüzüne cesaret geldi,
Tam dertleşmeye karar verince,
Gönül bu, narını üstüne atı verdi.
Bahçesinde her renkten çiçekler açtı,
Laleden sünbülden buketler yaptı,
Verecek bir insan aradı, rüyaya yattı,
Tam güvenip sunmaya karar verince,
Gönül bu, pır deyip elinden kaçıverdi.
