GÖNLÜMÜN FISILTISI
Bir zamanlar sesin kalbimdeki limandı,
Sözlerin yelken, sen ise rüzgârımdın.
Şimdi neden kayboldu, o eski liman?
Gönül kırıldı, yollar ayrıldı aylarca.
Bir söz müydü, bir an mı bir hata mı?
Zaman aldı bizden onca hatırayı,
Ne göz göze geldik ne selam verdik.
Gönül üşüdü, yollar sustu aylarca...
Kelimeler boğazımda düğüm düğüm,
Bir selam versem, azalır mı yüküm?
Ama gurur bir duvar ördü önüme,
Gönül bekledi, kapılar kapandı aylarca...
Bir gün bir cümle, beklenmedik bir anda,
Bütün zamanların yükünü aldı orada,
Geçmişin tüm gölgeleri geride kaldı,
Gönül şaşırdı ama boynunu eğdi yine.
Editör: Suna Türkmen Güngör
