GÖNLÜM TARUMAR
Ne zaman bir çiçek kokusu salınır ortalığa,
Geçmiş canlanır hafızamda.
İçim buruk, gönlüm yalnız kaldığında,
Çiçekler solmuş, kokusu kalır burnumda.
Artık bahar geçti buralardan,
Kışa yaklaşan gönlüm tarumar,
Yokluğun alışkanlık, kim bilir?
Dile gelmeyen sözler, ruhumda gizlenir.
Teslim bakıyor gözlerim ardıma,
Gelecek kışta bahar yaşatırsa
Tarumar gönlümün kapıları açılır ardına.
Çiçekler en masum kokusunu salmışsa ortalığa,
Gelecek umuda dolanıp bahar yaşatır bana.
***
