GİTTİN
Ardına bakmadan,
Alnıma bir buse koymadan
Gittin.
Madem ki sevmiştin,
Yabandan saymayacaktın.
Kirli bir mendil gibi
Fırlatıp atmayacaktın!
Bir adın vardı senin,
Çoban yıldızım demiştim,
Onca yıldızlar arasından
Seni seçmiştim.
Sen gittin
Yıldızlarla dolu gökyüzünü
Başıma devirdin.
Sen yaslandığım
Dağımdın.
Eteklerine rengarenk
Çiçekler ekiyordum,
Çesit çeşit kokularla
Bezeniyordu kırlarım.
Seni
Bahar mevsimim
Biliyordum.
Gittin.
O yüce yıkılmaz sandığım
dağımı da devirdin,
Tüm çiçeklerimi ezdin...
Buralar kar,
Buralar boran,
Artık çiçeklerde açmıyor.
Tüm mevsimler kara kış
Artık bir mevsimim yok.
Kuşların tepesinde cıvıldadığı
Erik ağaçlarının çiçekleri
Hep aldanışta.
O heybetli dağımdan da ettin.
Giderken acımadan
Kendi ellerinle kazdığın
O dipsiz çukura ittin.
Gittin;
Biliyorum,
Dönmeyeceksin.
Acımasızca yüreğime
Binlerce hüzünler ektin.
Uğramıyor artık
Kalbime hayat.
Parmak uçlarıma
kadar
Yaşamdan ettin.
Boşuna gelme.
Buralara yağmurlar da
Yağmıyor artık
Sevgine
Kuraklaştı yüreğim.
Hatırlıyor musun
Vefasız,
Sen giderken
Gözlerimdeki
sağanakları da alıp
Gitmiştin.
Ben kurudum, bittim.
Sen de bende kurudun gittin.
Gelme!
Editör: Hamiyet Su Kopartan
