GİTMESİNİ BİLECEKSİN
Bahar tadında türküler beklersin,
Gözlerinde.
Umuda belenmiş damlalar.
Güneş tüm acımasızlığıyla yakar.
Acır için, yangının en hasında.
Serinletemeyen rüzgarlar alır düşlerini.
Zamanıdır,
Adam gibi gitmesini bilmelisin.
Adam gibi gidebilmelisin.
Gölgesiz gecelerde,
Beyazla yarışan ıssız izlerinle;
Sorgusuz,
Biçimsiz,
Sessizce gidebilmelisin.
"Belki"ler tohumlanacak,
Su dökülemeyen ardında.
Islık çalarak kopacak yaprak dalından.
Teninde vahşileşen çıbanlarınla,
Parçalanmış gökkubbenin altında.
Tabanlarını,
Bilinmezlikle dalarken tanıdık pıtraklar;
Acılarını paylaşmadan,
Gitmesini bileceksin.
Gitmesini bileceksin.
Kendin gibi
Belki namluda ters dönmüş hain kurşun,
Belki de…
Veda tetiği üzerinde
dans eden aheste parmak gibi.
Biraz selam,
Çokca insan gibi, gitmesini bileceksin.
Editör: Nevin Bahtışen
