GERÇEĞİN SESSİZ YANKISI
Kendi söylediğin yalana mı inandın,
Hangi hayale sakladın gerçeği?
Hangi rüzgârla savruldu sözlerin,
Kendi yankına mı kandın?
Bir ayna tutsan yüzüne,
Gördüğün sen misin?
Yoksa bir maske mi?
Kelimeler dans ederken dilinde,
Hangi notada sustu vicdanın?
Gözlerin bir sır fısıldar gibi,
Ama sessizlik daha gürültülü
Kendi yalanına sarıldın belki,
Ama gerçek hep orada,
Gözlerinin içinde.
Yalanlar da bir gün yorulur
Gerçekler ise hep bekler
Kendi söylediğin yalana mı inandın,
Yoksa sadece inanmış gibi mi yaptın?
