GEL TUT ELLERİMİ ANNE
Ey yüreğim,
Zihnimde yanık kokuları geliyor
Alevler sarmış dört yanımı
İndir şu kollarımdan kirli anılarımı
Süpür, ciğerimdeki lekeli duygularımı
Öyle ki yorulmuş, yalnızım
Derim, insan değil miyim
Değil mi ki katlanmak gerek
İçimdeki sızı, kalbimdeki yüklere...
Anne sevmeyi anlattın gittin
Gel bu gece yüzüme hiddetlen
Sevmemeyi de anlat bana
Ölümlerden nefret ettim anne
Şimdi ben, konuşamayan büyümüş bebek
Göğsünde kaybolmuş gibi uyurum anne
Varlığına kör uyanırım ölmüş gözlerine
Tut elimden cenneti gezdir anne
