Geçti Seneler / Zehra Yücel

GEÇTİ SENELER

Gözümü açalı, daha dün gibi
Yıldırım misali geçti seneler 
Uzayan yolların yolcusu gibi
Yaramı sarmadan geçti seneler.

Hani çocukluğum nerde kaldılar?
En güzel günleri benden çaldılar
Rüzğarın önünde köküm yoldular
Kapıyı vurmadan geçti seneler.

Sırtıma yükleyip onca çileyi
Gözümle görüpde bunca hileyi
İçerden fethedip  aldı kaleyi
Sevgiyi görmeden geçti seneler.

Ölümü kucaklar, belki bu başım
Ne bir servetim var, ne de bir taşım
Talihim karadır, bulunmaz eşim
Takvime sormadan geçti seneler.

Hasretin içimi yaktı kavurdu
Felek acımadı külüm savurdu
Kaderim sineme vurdukça vurdu
Baharı dermeden geçti seneler.

Geç kaldım her şeye, son tren de kaçtı doğarken Azrail kefenim biçti
Kurudu dudaklar zehrini içti
Vuslata ermeden geçti seneler.

Hiç bitmeyecekmiş gibi gelirdi
Yüzümde çizgiler sanki delirdi
Derken saçlarımda aklar belirdi
Söndürdü ferimi geçti seneler.