GEÇMİŞE ÖZLEM
Ta baştan beri bütün kapılar kapalıydı
Ama ben yine de kitapların arasından çıkıp gelmiştim
Her ne kadar ışık kırılgan olsa da
Doğru adım atmış
Ama insan kendi illizyonunu değiştirmemiş
Ve bu yüzden yol yanlış demişti
Oysa rüzgâr dışarıdan eserse
Ya çabuk tükenir
Ya da çabuk tüketilir
Ve yine ne yazık ki
Olur olmaza katıldık
Her çeşit rüzgâra koştuk
Koşarken de harman yerini kaybettik
Hızlı ilerliyordu zaman
Çok hızlı
Kirli temiz demeden her şeyi içerimize çekerken
Bir eski tren
Bir eski istasyon
Gözüme ilişiyor
Elimde eski zaman bavulu
Ve eski zaman kitapları var
Derin bir nefes alıyorum
İlk vagonun
İlk basamağına çıkıyorum
Geldiğim yere
Kitapların arasına dönüyorum
Birkaç damla ile gözümde
Hiçbir şey geldiğim yer kadar güzel değildi
İçime sinmemişti buralar
Birden damlalar gidişleri çoğaltırken
Işıklar alabildiğine kırılganlıklardan
Uzağa gitmek üzere can atıyor
Ve tanık bir gökyüzü
Bir istasyon
Bir de eski tren
Dumanı üstünde
***
Editör: Nevin Bahtışen
