GECENİN TENHASINDA
Gecenin tenhasında, kırgın zamanlarımda,
Duyulmuyor çığlığım, mahkumum yalnızlığa.
Yüreği delip geçen mühürlü acılarla,
Siyahın mateminde yer yok mu beyazlara?
Toz duman oldu hayat; ummadığım bir anda,
Boyandı güz rengine, varamadan bahara.
Hançer vurdu yüreğe, kaldım bıçak ağzında,
Ağlamam gönüldendir, bakma gözyaşlarıma.
Feryat etsem kim duyar, sabahlar oldu yine,
Derin acılar var ya sığmıyor gecelere.
Ayazlar üşütüyor en soğuk zamanlarda,
Güneşin hayaliyle, dalarım hülyalara.
Başıboş duygularım, ufukları aşarken,
Mavi gezegenlerde, yıldızları ararken.
Tutuldum fırtınaya, bulutlar arasından,
Yağmur olup yağsam ya damla damla dökülen.
Gün akşama kavuştu, güneş batmak üzere,
Bu mahcup gönlümdeki sakladığım her şeye.
Teselli olur mu bilmem kırılgan yüreğime?
Derdimden anlayacak bir dostun eli değse.
Editör: Suna Türkmen Güngör
