GECELERİN SESSİZLİĞİ
Gün çekildi, arar oldum cananı,
Yel savurdu gönlümdeki dumanı.
Kim anlar ki garibin figanını,
Sessiz gece, dert ortağım sen oldun.
Yıldız söner, ay gizlenir bulutta,
Dert büyür de umut kalmaz sıfatta.
Bir tek ses yok viran olmuş hayatta,
Sessiz gece, dert ortağım sen oldun.
Issız yollar hasret ile inlerken,
Gözlerim damla damla yaş dökerken.
Yâr diyerek ömür geçti beklerken,
Sessiz gece, dert ortağım sen oldun.
Kuru dallar rüzgâr ile eğildi,
Bahtım kara, gönül yine yenildi.
Ne bir selam ne de haber verildi,
Sessiz gece, dert ortağım sen oldun.
Ocak söndü, küller kaldı elimde,
Acı büyür her nefeste içimde.
Yalnızlığın izi vardır yüzümde,
Sessiz gece, dert ortağım sen oldun.
Dağlar kadar yük taşıdım sırtımda,
Çaresizlik düğümlendi yurdumda.
Bir avuç kor kaldı ömrün ardında,
Sessiz gece, dert ortağım sen oldun.
Ne saz çaldı ne de bülbül dillendi,
Kader denen çile bana seslendi.
Ömür denen ince iplik tellendi,
Sessiz gece, dert ortağım sen oldun.
Babakurt der, dert gönlümü oyarken,
Hak'tan başka kimsem kalmaz, ağlarken.
Sabır ile beklerim gün doğarken,
Sessiz gece, dert ortağım sen oldun.
Editör: Bilgi Şakar
