GECELER
Kötüye yol olur, günaha perde,
Sırlar ile kaplı zalim geceler.
Hani bu gecenin sabahı nerede?
Güneşi doğmayan zulüm geceler!
Kimine sabahsız, kimine yaren.
Karanlık çökünce kula dert veren,
Kulun çilesinde sefalar süren,
Neşeden dört köşe muzlim* geceler.
Ah ile yükselir derdin acısı!
Bitmek bilmez kara vaktin sancısı,
Azaba düştüğün kabrin öncüsü,
Hiç halden anlamaz ölüm geceler.
Karanlık içinde giden bir ömür,
Güneşe karşı kim güden bir ömür,
Kara güne sitem eden bir ömür,
Ziyası bol vaktin olam geceler.
Güneş battı, vakit zindana çaldı.
Akça haller aktan karaya kaldı.
Ecelin zamanı yaraya kaldı.
Siz kıyamet olun, ben ölem geceler.
***
*Muzlim-karanlık
Editör: Hamiyet Su Kopartan
