GARİP
Direnmek olur mu deli poyraza?
Kar oldu, tipi oldu, çevirdi ayaza.
Donmamak için sarılsa da beze,
Vurgunu yemiş yetişmez yaza.
Biçaredir, gariptir, soğuktur yüzü;
Yoktur başkasının malında gözü.
Bir parça ekmeğe çabalar durur;
İnsandır, adamdır cevherdir özü.
Düzeni kuranlar gariplik bilmez,
Çalışıp, yorulup alın teri dökmez.
Kaderidir garibanın yüzü gülmez,
Çektiği acılara yürek dayanmaz.
***
Editör: Nevin Bahtışen
