EY YAR
Ey bahar bakışlı, aşk nakışlı yar!
Bana dar geliyor, sensiz bu diyar.
Gönlümde sana ait büyüttüğüm;
Cennet kokulu bir aşk ağacı var.
Senin pak kalbin atıyor iken yaşamak için bir bütün,
Benimse ikiye bölünmüş, çilelerle yoğrulmuş kalbim.
Bir yarısı bende saklı, diğer yarısı tutsağı gönlün,
İntizarıyla çarpar her dem, sükuna ereceği günün.
Bir öfken ve hüznün, şimşekler çaktırır gönül semada,
Tebessümün gök kuşağıdır yağmur sonrası ufkumda.
Çakan şimşek, bana ilahî rahmet yağmurun müjdesi,
Gökkuşağı ise gönlümün sükununun ifadesi.
Ey tatlı dilli, güler yüzlü, kıskanırım zülfünü;
Aşikar etme benden gayrısına tebessümünü.
Ne şimşek gibi öfken, ne gök kuşağı tebessümün,
Değiştirmez sana olan muhabbetini gönlümün.
