EVİNE HOŞ GELDİN VERA
Bir deli rüzgâr esti girdi aramıza,
Bir bulut aktı gitti götürdü göğümüzü,
Yağmur olduk yağdık yeniden yeşerdi toprağımız
Yeniden filiz verdi sevgimiz.
Masumdu bizim sevgimiz, şiir misali
Tutundu yürek tenhamıza.
Ben tel idim gönül sazında,
Sen türküme avaz oldun sevdanla.
Ne zaman bir türkü çalsa,
Uzak şehirler seni düşürür aklıma.
Ne zaman bir siren sesi duysam,
Seni sevdigimi haykırırım
avazım çıktıkça.
O kadar çoksun ki her otogarda, her istasyonda,
Her göz kırpışımda…
Otobüsler arkasından bakakalır gözlerim
Ve ben seni yazdım stop lambamın altına “yine mi sen?” diye,
Görürsen ayırma gözlerini,
İşte o otobüs bizim hasret elçimiz,
Senin için, sana yazdım müjdeler olsun…
“Yine mi sen?” diye
İşledim nakış nakış gözleri yeşilimsi harflerle,
Noktası kalbin, virgülse yüreğim idi
İyi bak iki gözüm,
İyi bak!
Siren seslerini duyuyor musun günün her saatinde?
İşte o avaz benim sana uzak şehirlerden gönderdiğim yürek sesimin haykırışıdır,
Kimi gün şafak sökerken kimi gün güneş doğarken…
Gecelerce hayra yorduğum düşlerde
Rüyalarda var ediyorum seni ben.
Bırak uzak şehirleri şimdi,
Koy elini kalbine dinle seni nasıl sevdiğimi,
Ne gökler çatladı devrildi, ne de toprak göğe erdi,
Senle ben gibi…
Kimi gün yağmur olduk, kimi gün toprak,
Sen döküldün, ben yeşerdim,
“Aşk” koyduk adını,
Varsın senin adın olsun Vera, ben Nazım olmasam da
Ahmet Arif misali her mektuba hamal olur yüreğim.
Leyla'sı var, Vera'sı, gülü, bülbülü
Neyleyim Kerem'i, Aslı'yı
Benim geceye has gökyüzünü aydınlatan Zühre’m sen varsın ya!
Gözlerime vuran yakut ışıltısı
Bakışın yeter, varsın şehrimiz uzaklar olsun.
Bak aynı gökyüzü altındayız, kaldır başını görüyor musun?
Samanyolu tozuna bulanmış altınsı ışıltıların,
Anlasana çok da uzak degiliz be iki gözüm!
Bazen mısram, bazen duygu yüklü kafiyem,
Seni işlerim her şiire,
Usul usul akıyorsun yüregimden kalemime...
Kalemine yakıştırdığın aşkına hamal olan
Değil miyim sitem ettiğin adam,
Sırnaştığın tebesümlere boğduğun,
Seni deli gibi sevip kıskanan ben değil miyim?
Öfkeni bile bana sarıyorsun,
Ne yani çok mu akıllıyız
Aşkta akıl mı arıyorsun ya da hangi sevdada mantık var?
Yoksa bize mi has delirmek?
Yok ki delinin aklı mı olur?
Sevdiğim, kendine çok iyi bak uzak şehirlim,
Seni seviyorum hafif kalır,
Ben sana tapıyorum, ölüyorum görmüyor musun iki gözüm?
Evine hoş geldin kızıl saçlım, iyi ki varsın!
Hoş geldin Vera, hoş geldin…
Editör: Suna Türkmen Güngör
