ESKİ BEN DEĞİLİM
Eski ben değilim, koptu bağlarım,
Gönül kapısını sıkıca ördüm.
Gözümden dökülen yaşla ağlarım,
İyilik edip de cefayı sürdüm.
Niyetim saftı, hep ikram sundum,
Verdikçe eksildim, sanmayın, kandım.
Her darda kalana kuş olup kondum,
Vefayı beklerken nankörlük gördüm.
Gönül yollarım kapalı bir hane,
Sığmaz içimize bin bir bahane.
Kilit vurdum o sahte cihana,
Hayırsız olanı, ömrümden sürdüm.
Dersimi aldım ben, hayat yolunda,
Dikenler saklıymış, dostun kolunda.
Yalnızlık baş tacım, günün sonunda,
Ben, artık kendimi en başa koydum.
***
Editör: Nurdan Günay
