ELLERİMİ UZATACAĞIM
Bilmiyorum ki sen şimdi nerelerdesin?
Belli ki ne kuşlar konuyor oralara ne de çiçekler açmıyor?
Anlat, soğuk dedikleri yerler oralar mı?
Isıtıyor mu yüreğini ıssızlık? Hangi iklimler seninle şimdi?
Yağmurların yağar mı? Donduran, o üşüten karların var mı?
Kimse bilmez seni, kimseler anlayamaz benim gibi.
Sakladığın tesellin var mı, yoksa kendini avuttuğun o göz yaşında mı?
Bir ağaç koğuğunda mı kuşlar misali, nerede sığındığın liman?
Bilemiyorum nerelerde varlığın gizli,
Tepelerin ardında mısın, yoksa dağ başında mı?
Özlemek getirmiyor seni işte. Sadece hayallerimde kurup düşünüp duruyorum;
Hangi rüzgârlar esiyor oralarda? Kapkara bulutlar geçiyor mu?
Hep yollarda gözlerim, inan, İnan düşlerimde kuruyorum.
Yemyeşil kırların var mı?
Akıyor mu dereler, kuşlar sularından içiyor mu?
Bitmeyecek bu şiirler sana, bu şarkılar bitmeyecek.
Işıl ışıl aydınlık buralar, gel!
Senin kabus dolu karanlıklarını silip atacağım.
Öyle bir asil duruşun var ki senin, sanki bir sevginin abidesi.
Sözüm var: iyi gününde, dar gününde yanındayım,
Tutmak için ellerimi uzatacağım!..
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
