DÜŞLERİ VARDI
Düşleri vardı
Zamana inat
Nihavent şarkılarda
Dalardı hüzünlere
Her sigara nefesinde
Öldürürdü göğsüne
İnen dertleri bir bir
Düşleri tertemizdi
Yüreğine oturan
Sancılara inat
Ağsız açılırdı denize
Vuslat işimli ufacık kayıyıyla
Bir oltası vardı üç beş
Balık avladığı deryada
Bir sevgilisi vardı
Karşıyaka Mezarlığı’nda
Öksürük nöbetlerinde
Açardı kollarını ona
Nefessiz beklerdi kavuşmayı
Deryada yüreği büyürdü
Aldırmazdı dalgara
Bir fırtınalı gün ertesi
Kayığını buldular denizde
Alabora olmuş kendişi yitik
Vuslata kuçak açmış
Deryaya bırakmış kendi gitmiş
Vuslat adlı kayığını
Küreksiz.
