DÜN GİBİ
İster rüya de ister hayal;
İstersen karayel.
Adına ne dersen de
Geçip gidiyor eserekli ömür.
Dünkü aklım bile
Değil ki dünkü yerinde.
Belki tecrübe dersin
Baktığın yerden
Bu duruma
Belki de çocukluk.
İnsan dediğin
Nisyan ile malûl değil midir.
Yaşım ermiş kemâle,
Saçlarım çekilmiş
Ömür değirmeninde.
Ara ki bulasın o demleri
Bıraktığın yerde.
Adımlarım ağır aksak,
Düşerim peşime.
Kâh durgun
Kâh hırslanarak.
Hislenirim kimi zaman
Kirpiklerim ıslanarak.
Gördün mü ey ömrüm
Ruhu çocuk bir adam geçti demincek buradan
Elindeki yürütece
Düşe kalka yaslanarak.
