Çok Özleyeceksin / Murat Polat

ÇOK ÖZLEYECEKSİN 

Gidişine aldanma, sen sandığın kadar güçlü değilsin.
Bu kalbin sessizliğini bir gün sen de dinleyeceksin.
Unutuyorum sanırsın ya işte tam orada yanılıyorsun.
Zaman akar ama içinde bıraktığım izleri silemeyeceksin.

Karanlık gecelerde adımı duyacaksın kulağının bir köşesinde.
Keşke diyeceksin belki ama ben çoktan çekmişim kendimi geriye.
Bir fotoğraf, bir şarkı, bir rüzgâr dokunacak hatıranın yerine.
İnat etme ne olur biliyorum bir gün çok özleyeceksin yine.

Ben mi,
Ben alışırım her yaraya her çizik kendi kendine kabuk bağlar.
Ama sen, sen geç kaldığın her duyguda biraz daha daralacaksın.
Düşündükçe anlayacaksın aşk emek ister yürek ister arayacaksın.
Kaybettiklerinle kalacaksın.
Ve en çok da beni
çok özleyeceksin.

***